Google
Πέμπτη, Νοεμβρίου 15, 2007
Limit Down

Αισθάνομαι τον εαυτό μου να αιωρείται.
Νοιώθω να μην ανήκω πουθενά.
Ούτε στο τώρα. Ούτε στο πριν. Ούτε στο μετά.
Χωρίς αρχή. Χωρίς τέλος.
Μετέωρος στον χώρο και στον χρόνο.
Γύρω μου περιστρέφονται μόνο σωματίδια,
που αυτοαποκαλούνται άνθρωποι.
Σκιές που βάφτισαν την ματαιοδοξία τους ανάγκη.
Την μισαλλοδοξία τους όνειρο.
Δορυφόροι ενός ξεφτι(λι)σμένου προτύπου.
Οσφραίνονται την απουσία μου, ενώ διαπερνούν το άϋλο παρόν μου.
Στροβιλίζομαι μαζί με τις μνήμες μου.
Παρασύρομαι σε διαστάσεις ασύμμετρες. Ανελαστικές.
Μεταμορφώνομαι σε είδος προς εξαφάνιση.
Η ανθρώπινη
μου υπόσταση πιάνει Limit Down.
Αποσύρω τον εαυτό μου από το ταμπλό διαπραγμάτευσης.
Μένω να κοιτώ μόνο μια πτώση,
χωρίς να διακρίνω το τελικό σημείο πρόσκρουσης.
Ίσως να μην υπάρχει καν τέτοιο.
Ίσως πάλι να πρέπει να το δημιουργήσω…………………


"Twist In My Sobriety"
 
Το Αποτύπωσε Ο Μικρός Πρίγκιπας Στις 10:38 π.μ. | |


12 Σχόλια:


  • at 2:26 μ.μ., Blogger kat.

    μάλλον ναι!
    μάλλον αξίζει να το δημιουργήσεις ξανά!

     
  • at 1:18 π.μ., Blogger ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ

    Γιατί δεν προσπαθείς να απολαύσεις το ταξίδι;! Ακόμη & οι πιό δύσκολες καταστάσεις, έχουν κι αυτές τα καλά τους...
    Φιλιά καλέ μας Πρίγκηπα!
    Να χαμογελάς!

     
  • at 11:15 μ.μ., Blogger sofi-k

    Συμφωνώ, να απολαύσεις το ταξίδι. Και όταν σε βγάλει κάπου, θα έχεις όλο το χρόνο να σκεφτείς όσα θα πρέπει να σκεφτείς...

    Την καληνύχτα μου...

     
  • at 9:24 μ.μ., Blogger Αλεξάνδρα

    ...κι όμως αυτά τα σωματίδια, οι άνθρωποι, έχουν επιλογές.

    ...ευτυχώς για την ζωή δεν είναι ίδιοι.

    ...δυστυχώς γι αυτήν, αυτοί που αξίζουν, αποσύρονται, κλείνονται στο κελί τους.

    Καλό βράδυ

     
  • at 10:10 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Καλησπέρα σας Μικρέ Πρίγκηπα!!..(τί ωραίο ψευδόνυμο!!)..πολύ ωραίο το ποιηματάκι σας...δεν έχετε και άδικο....όλοι κάπως έτσι νιώθουμε νιώθουμε σαν ξένοι σ αυτή τη ζωή... είστε πολύ ρομαντικός και γράφετε πολύ ωραία.Με αγάπη,Αθανασία.

     
  • at 12:01 π.μ., Blogger Horace

    Δεν ξέρω αν χωράνε συμβουλές στο ποίημα ή στο συναίσθημα που σε ώθησε να γράψεις το ποίημα..

    Πάντως στο ίσως σου..
    Μην δημιουργήσεις κανένα σημείο πρόσκρουσης στην πτώση.
    Να πέφτεις αχαλίνωτα ( έτσι δεν λέει ένα τραγούδι ? )

    Πολύ όμορφο το κείμενο σου..
    Καλησπέρα!

     
  • at 7:51 μ.μ., Blogger trying escape the truth

    Να στροβιλίζεσαι. Ελεύθερος από παρόν χτες και μετά. Οσο για το σημείο πρόσκρουσης κράτα τα λόγια μας για μαξιλάρι :)

     
  • at 5:20 μ.μ., Blogger Talisker

    Η Δινη και η Πτωση..
    οδηγουν στην Ελευθερια..

    οταν τα χεις χασει ολα
    δενε χεις τιποτα να χασεις

    δεν εχεις πιο χαμηλα να φτασεις

    κι ετσι μικρε Πριγκηπα..
    εισαι ελευθερος να πεταξεις ξανα απο την αρχη..

    Flying!

     
  • at 3:20 μ.μ., Blogger Negma

    Κάτι τέτοιο ήθελα να σου πω, διαβάζοντας, αλλά το έθεσε τόσο όμορφα η Talisker που δεν το παλεύω καν...

    Α, μην ξεχάσω...

    Κι ένα φιλί ήθελα να σου δώσω...

    Σματς!!!!!!!!!!!!!!

     
  • at 5:55 μ.μ., Blogger Μικρός Πρίγκιπας

    Kat,
    Αξίζει;;;;;;;

    Ηλιαχτίδα,
    Ότι νοιώθω και ότι γράφω μέρος του ταξιδιού είναι........

    Sofi,
    Το κακό με μένα είναι ότι σκέφτομαι και στον ύπνο μου........

    Αλεξάντρα,
    Θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου........

    Αθανασία,
    Ο πληθυντικός με κάνει να νοιώθω μεγαλύτερος απ'ότι είμαι.Πάντως σ'ευχαριστώ και καλώς ήρθες...........

    Horace,
    Ο ένας συμβουλεύει τον άλλο σ'αυτήν την γειτονιά........

    Trying escape the truth,
    Σ'ευχαριστώ για το μαξιλαράκι.......

    Talisker,
    Με τα ίδια ή με άλλα φτερά;;;;;;;;;

    Στέλλα,
    Ζεστή καρδιά,
    Ζεστό φιλί.
    Σ'ευχαριστώ..........

     
  • at 9:51 π.μ., Blogger SeaGulL

    Ο ποιητής έχει αναφερθεί σ'αυτή την πτώση, αλλά (ευτυχώς!) δεν στέκεται απλώς στη διαπίστωση. Σαλπίζει και την (απαραίτητη...) συνέχεια: "Και μην έχοντας πιο κάτου άλλο σκαλί, να κατρακυλήσεις στου κακού τη σκάλα, για τ'ανέβασμα ξανά που σε καλεί, θα αισθανθείς να σου φυτρώνουν, ώ χαρά, τα φτερά, τα φτερά τα προτινά σου, τα μεγάλα!"...

     
  • at 2:29 μ.μ., Blogger zero2one

    > Ίσως πάλι να πρέπει να
    > το δημιουργήσω

    ...και το να το συνειδητοποιήσεις είναι το πρώτο βήμα (-: